شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی سیـــصـد و سوّم جزء چهارم از دفتز اول

فَاتّقُوا اَلّــــــــنار الّتی اَوقَدتُمُ اِنََّکُم فی اُلمَعصــیَه اِزدتُم (3393/1) گفت پیامبر به یک صاحب ریا سَلّ اِنََّک لَم تُصلّ یا فَتی (3394/1) از برای چـــــارۀ این خوف ها آمد اندر هـر نمازی اِهدِنا (3395/1) کین نمازم را میامیز ای خــدا یا نمازِ ضالّین وَ اهــلِ ریا (3396/1) بیت اول مقتبس از آیه ی 24 سوره ی بقره است و مراد این است کــــــــه از آتشی که افروخته اید پرهیز نمائید . مصراع دوم نیز نقل خبری است کــه در کتاب های بخاری جلد اول و مسلم جلد