شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی سیـــصـد و ششم جزء چهارم از دفتز اول

جنگ خلقان همچـــو جنگِ کودکان جمله بی معنی و بی مغز و نهان (3439/1) جمله با شمشیرِ چوبین جنگشان جمله در لایًَنفَی آهنگشـــــان (3440/1) جمله شان گشــته سواره بر نَیی کین بُراقِ ماست یا دُلدُل پیی (3441/1) حاملند و خود ز جهل افراشــــــته راکب و محمولِ ره پنداشــــته (3442/1) جنگ خلق مردمان هم همانند جنگ کودکان بی معنی و بی هوده و خوار است و جملــه خلق مردمانم همانند همانند کودکان با شمشیر چوبی می جنگند که عزمشان بی هوده است و سوار بر نی اند و می پندارند که مطالب برگزیده...