شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی سیـــصـد و چهل وچهارم جزء چهارم از دفتز اول

من نِیَم سگ ،شَـــــیرِ حقّم حقّ پرست سیرِ حقّ آنست کز صورت بِرَست (3969/1) شـیر دنیا جوید اِشکاری و برگ شـــــیرِ مولی جوید آزادی و مرگ (3970/1) چونکه اندر مرگ بیند صد وجود همچو پروانه بســــــــــوزاند وجود (3971/1) نیکلسون نوشته است :" این بیت احتمالاً دو بیت بعدی را علی می گوید"(1) . و کـــریم زمانی هم به پیروی از نیکلسون تفســــــــــیر نموده کــــــه:" باز امام علی به رکابدارش می فرماید ..."(2) .