شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی سیـــصـد و چهل و یکم جزء چهارم از دفتز اول

چون مرا سویِ اجل عشق و هواست نهیِ لاتَلقُوا بِاَیدیکُم مـــــــــراست (3935/1) زانکـــــــه نهی از دانۀ شیرین بود تلخ را خود نهی حاجت کی شود؟ (3935/1) دانی یی کِش تلخ باشد مغز و پوست تلخی و مکــــروهیَش خود نهیِ اوست (3936/1) مصراع دوم بیت 3935 اشاره به آیه 195 سوره ی بقره دارد ، در این آیه خداوند فـــرموده: "در راه خدا انفاق کنید و خود را بدست خود به هلاکت میفکنید و نیکو باشـید کــــــــــــه خداوند مُحسنین یعنی احسان کنندگان را دوست دارد" .