شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی سیـــصـد و چهل و هشتم جزء اول از دفتر دوم

این دهان بر بند ، تا بینی عیان چشم بندِ آن جهان حَلق و دهان (11/2) پس دهان را ببند تا عالم معنا را به بینی زیـــــرا پرداختن به حلق و دهان باعث عدم دیدن آن جهان معنا می گردئد . ای دهان تو دَهــــــــانۀ دوزخی وی جـــــــهان تو بر مثال برزخی (12/2) نورِ باقی پهلویِ دنیـــــــایِ دون شـیرِ صافی پهلویِ جوهایِ خون (13/2) چون درو گامی زنی بی احتیاط شیرِ تو خون می شـود از اختلاط (14/2) زیاده طلبی انسان سیری ندارد و به همین علت دهان ، دهانه ی دوزخ می گـردد و مطالب برگزیده...