شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی سیـــصـد و پنجاه و پنجم جزء اول از دفتر دوم

گفت حق اِدبار اگــر اِدبار جوست خارِ روییده جـزای کَشتِ اوست (153/2) آنکــــــــه تخمِ خار کارد در جهان هان و هان او را مجو در گلسِتان (154/2) گر گُلی گیرد به کف،خاری شـود ور سویِ یاری رود،ماری شـــود (155/2) کیمیایِ زهر و مارست آن شقی بـــــر خلاف کیمیایِ متّــــــــقی (156/2) در مقابل پرسش عیسی ، خداوند گفت: بدبخت و سیاه روز اگـــر بدبختی را جستجو می کند به این دلیل ایت که با نادانی و شقاوت نتیجه ی عمل خود را دریافت می کند کــه خار روئـیده شده کیفر کشت مطالب برگزیده...