شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی سیـــصـد و شصت وهفتــــم جزء اول از دفتر دوم

و آن غریمان هم به انکـــار و جُحود رُو به شیخ آورده کین باری چــــه بود؟ (411/2) مالِ ما خوردی،مظالم می بَری از چه بود این ظلمِ دیگر بر سَری؟ (412/2) تا نماز دیگـر آن کودک گریست شیخ دیده بَست و در وی ننگــــریست (413/2) شیخ فارغ از جفــــا و از خلاف در کشیده رویِ چون مَه در لحــاف (414/2) با ازل خوش،با اجل خوش،شادکام فارغ از تشفیع و گفتِ خاص و عام (415/2) غریمان بمعنی طلبکاران . جُحود بمعنی انکار ، ناسپاسی ، تکذیب .