عشق و مرگ فیلمی کمدی به کارگردانی وودی آلن محصول سال ۱۹۷۵ است.
این فیلم همه چیز روسیه، از داستایوسکی گرفته تا سرجی آیزناستاین را به سخره می گیرد و هدف وودی آلن این بوده که نگرنی کافکایی خود را با ترس کییرکگوری آمیخته و یک کمدی توقف ناپذیر از جنگ و صلح، جنایات و مکافات و پدران و پسران خلق کند.
فیلم عشق و مرگ با اشاراتی به رمانهای “برادران کارامازوف” و “جنایت و مکافات” ، از آثار فیدیور داستایوفسکی آغاز میگردد.
از نوع عذاب وجدان مداومی که قهرمان داستان دارد تا به سخره گرفتن سه برادرِ روسی در فیلم همگی نظر به فیدیور داستایوفسکی دارد.
“عشق و مرگ”، همه چیزش طنز است. از میزانسن و دکوپاژ آن تا فیلمنامه و بازی ها.
نقدی است به زردابه کنونی هالیوود با آن نگاه اروتیکاش به جهان و مانیفستی است از آلن. مانیفستی که آلن کماکان در حال نوشتن است ولی هنوز نتیجه گیریش نکرده است.
مطالب خواندنی:
فیلم Love and Death داستان خود آلن است. همیشه همین بوده. بله همیشه آلن در فیلم هایش اندیشه هایش را بیرون میریزد.
اندیشه هایی که بحرانهای خود آلن هستند. اینجا هم بورس خود آلن است. انگار از کودکی در کشمکشِ پذیرفتن یا نپذیرفتن خدا بوده است.
هرچند که سالیان بعد آلن خود را یک ناباور به خدا دانست. اینجا هم ردههای طنزی که متوجه کتاب مقدس میکند مشهود است. خدایا فقط یه نشانه به من نشان بده تا باور کنم هستی، حتی یک سرفه!!!
فیلم عشق و مرگ را شاید بتوان مفرح ترین فیلم آلن دانست. سکانس هایی که حقیقتا میخنداند. همچنین ادای دینی است به “اینگمار برگمان” کارگردان فقید سینما و “مهر هفتم”.
همچنین در سکانس ضربه زدن با بطری بر سر سونیا نیز رگههای آثار “چاپلین” و فیلمهای صامت به خوبی قابل مشاهده است.
وودی آلن
دایان کیتن
اوبری موریس
آنتونی جی
هوارد ورنون
ایو براویل
فئودور آتکین
ایو بارساک
جسیکا هارپر
بث پورتر
اولگا ژرژ-پیکو
هارولد گلد
جیمز تولکان
آلفرد لوتر
برایان کوبرن
زوی اسکولر