اعتبار آمریکا گروگان اظهارنظرهای متناقض ترامپ

اعتبار آمریکا گروگان اظهارنظرهای متناقض ترامپ
سخنان و موضعگیریهای رئیس ایالات متحده آمریکا در سیاست خارجی سرشار از تناقض و آشفتهگویی است. این تناقضات نه تنها در قبال ایران بلکه درمورد دیگر کشورها نیز مشاهده میشود.
به گزارش ایرنا، تهدید به حمله نظامی از سوی مقامات آمریکایی تبدیل به یک شوخی شده. در آخرین دست از این اظهار نظرها دونالد ترامپ رئیس ایالات متحده آمریکا ایران را تهدید به حمله نظامی میکند و مایک پمپئو، وزیر امور خارجه به ترکیه هشدار حمله نظامی میدهد. سخنانی که حالا همه میدانند پوشالی و غیر واقع است.
امروز اعتبار دولت آمریکا در جهان زیر سوال رفته است. دیگر نه مخالفان آمریکا حرفهای رئیس جمهوری این کشور را جدی میگیرند و نه دوستان و متحدان آمریکا روی سخنان دونالد ترامپ حساب باز میکنند.
رئیس ایالات متحده آمریکا روز دوشنبه ۲۹ مهر با اشاره به اینکه ممکن است روزی حمله به ایران نیز ضرورت داشته باشد گفته است ایالات متحده برای هر شرایطی آمادگی دارد.
دونالد ترامپ که در حاشیه نشست کابینه با خبرنگاران گفتوگو میکرد، با دفاع از تصمیم اخیرش در خروج نیروهای آمریکایی از شمال سوریه گفت تلاش میکند ایالات متحده را از جنگ دور نگه دارد اما اگر ایجاب کند از ورود به جنگ نیز پرهیز نخواهد کرد.
او گفت: «در حالی که تلاش میکنم از جنگها خارج شویم… البته ممکن است به جنگی هم وارد بشویم. بله شاید به جنگی هم برویم. بهتر است آماده باشیم. اگر ایران کاری بکند، آنچنان ضربه خواهد دید که هرگز قبل از این ندیده است…»
از سوی دیگر مایک پمپئو، وزیر امور خارجه آمریکا گفته است که اگر ترکیه آتشبس را رعایت نکند حتی ممکن است که مورد حمله نظامی آمریکا قرار گیرد. پمپئو در گفتوگویی که با کانال CNBC داشت، گفت: ترامپ آماده است تا اگر لازم باشد به ترکیه حمله نظامی هم کند.
دونالد ترامپ بارها اعلام کرده بود که قصد آغاز جنگ با هیچ کشوری از جمله ایران را ندارد و اکنون با چرخش ۱۸۰ درجهای دو کشور ایران و ترکیه را به حمله نظامی تهدید کرده است. این همه تناقض و آشفتگی اعتبار ایالات متحده آمریکا و عقلانی و سنجیده بودن تصمیمات رئیس جمهوری این کشور را زیر سوال برده است.
محمدجواد ظریف چندی پیش در مصاحبه با برنامه «میت دِ پریس» (Meethe press) در شبکه آمریکایی NBC درمورد تهدیدات ترامپ گفت: ما علاقهای به جنگ یا درگیری نداریم. ما در ۲۵۰ سال گذشته به هیچ کشوری حمله نکردیم اما هر کسی که به ما حمله کرد از حمله کردن پشیمان شد. هر نوع جنگی که آمریکا آن را شروع کند قادر به پایان دادن آن نخواهد بود.
اما درخصوص سیاست خارجی ترامپ مایکل معلوف، مشاور سابق در پنتاگون و مدیر موسسه سیاست بینالمللی در واشنگتن درباره تنش آفرینی از سوی آمریکا و تناقضات در مواضع دولت آمریکا و سردرگمی در برابر ایران میگوید: «معتقدم که ما در حال حاضر در بنبست قرار داریم، ایالات متحده سیاست مشخصی ندارد.»
روزنامه فرانسوی فیگارو چندی پیش درمورد سیاست رئیس ایالات متحده آمریکا درمورد ایران نوشت که دونالد ترامپ که سیاست حداکثر فشار را با وضع شدیدترین تحریمها علیه اقتصاد ایران اعمال کرده، از سویی مقامات ایران را به مذاکره دعوت میکند و از سوی دیگر سیستم دفاع موشکی این کشور را مورد حملات سایبری قرار داده و از وضع تحریمهای جدید علیه تهران خبر میدهد. این مقاله با اشاره به شخصیت غیرقابل پیشبینی رئیس ایالات متحده آمریکا و سیاست متناقض و زیگزاگی او در برابر ایران، تاکید میکند که سرانجام تحریمها علیه تهران نامشخص است.
جوزف نای، استاد روابط بین الملل در دانشگاه هاروارد آمریکا که مفهوم «قدرت نرم» را تئوریزه کرده است نیز درمورد ترامپ میگوید: «من فکر میکنم که ترامپ تاثیر بسیار منفی بر سیاست خارجی و به ویژه قدرت نرم آمریکا در سراسر جهان داشته است».
نای میگوید که علاوه بر تصمیمات جنجالی ترامپ، شیوه تند و زننده او در سخن گفتن، میتوان او را رئیس جمهوری نامید که در نوع خودش فقط یکی است و میافزاید: «ما رئیس جمهورهای خطرناک و بد رفتاری داشتیم، مثلاً ریچارد نیکسون یا لیندن جانسون. اما هیچ کدام به اندازه ترامپ غیر قابل پیشبینی یا ناصادق نبوده است».
نای در پاسخ به این سوال که در مدت باقی مانده دوره ترامپ و احتمالاً چهار سال بعد درصورت انتخاب مجدد او، چه چیزهایی را باید انتظار داشت، میگوید که اتفاقات غیرقابل پیشبینی و ناخوشایند دیگری هم رخ میدهند.
عدهای از تحلیلگران تلاش میکنند تا به طریقی تصمیمات و سخنان ترامپ را معنادار کنند و مجموعه اقدامات دولت آمریکا در عرصه سیاست خارجی را در قالب سیاست «هویج و چماق» تعبیر کنند. اما اقدامات و سخنان خارج از منطق ترامپ و سرعت تغییر رویکردها و چرخشهای بعضاً ۱۸۰ درجهای در رویکرد نسبت به کشورهای مختلف نشان میدهد که رئیس ایالات متحده آمریکا هیچ برنامه و طرح از پیش تعریف شدهای برای سیاست خارجی ندارد و تنها به شوهای نمایشی و تبلیغاتی علاقهمند است.