حتماً برای شما هم پیش آمده که پستی را در یک وبلاگ یا یکی از شبکه های اجتماعی ببینید و آن را برای دوستان خود بفرستید.
در اینجا یک اتفاق مهم افتاده است: شما کمک کردهاید که تولیدکننده محتوا، به مخاطبی دسترسی پیدا کند که به صورت مستقیم، به او دسترسی نداشته است.
کافی است افراد دیگری هم، در مجموعهی مخاطبان دست اول، وارد همین بازی بشوند و گیرندگان پیام نیز، خود آن را برای افراد دیگری ارسال کنند. طی مدت کوتاهی، مخاطبان پیام به شکل تصاعدی افزایش پیدا میکنند و کسی که مخاطبان دست اولش، شاید چندهزار نفر بیشتر نبودهاند، میبیند که پیامش به دهها هزار و بلکه صدها هزار و میلیونها نفر رسیده است.
این وضعیت، بسیار شبیه شیوع یک بیماری است (البته نه با بار معنایی منفی): چند نفر به یک ویروس مبتلا میشوند و در تعامل با دیگران، این ویروس را به آنها هم منتقل میکنند.
به همین علت، به محتواهایی که به سرعت دستبهدست میشوند و در اختیار همه قرار میگیرند، محتوای وایرال (Viral Content) یا محتوای ویروسی گفته میشود.
در این درس، قصد داریم دربارهی محتوای وایرال صحبت کنیم و به موضوعات زیر بپردازیم:
با وجودی که در دنیای استراتژی محتوا و بازاریابی محتوا، همه از محتوای ویروسی صحبت میکنند، اما تعریف همهکسپسندی از محتوای وایرال یا ویروسی وجود ندارد.
ما در متمم، محتوای وایرال را چنین تعریف میکنیم:
محتوای ویروسی میتواند یک ایمیل، پست وبلاگی، پست در شبکه های اجتماعی، فایل صوتی یا هر شکل دیگری از #انواع محتوا باشد که به سرعت، در میان جامعهی مخاطبان پخش میشود و با انتشار دست دوم و دست چندم توسط دیگران، به دست افرادی میرسد که فرستنده، آنها را نمیشناسد و به صورت مستقیم به آنها دسترسی ندارد.
مردم به شیوههای مختلف، ویروس یک محتوا را پخش و تکثیر میکنند. از جمله اینکه:
البته قرار نیست همهی کسانی که به ویروسی شدن محتوا کمک میکنند، آن را پسندیده باشند. گاهی اوقات، منتقدی که یک مطلب یا مقاله یا یک پست را نقد میکند و از آن ایراد میگیرد، خود به ابزاری برای انتشار بیشتر محتوا و گسترش جامعهی مخاطبان آن تبدیل میشود.
بسته به اینکه یک کسب و کار در چه حوزهای فعال باشد، اهمیت محتوای وایرال برای آن کسب و کار متفاوت خواهد بود. اما به طور کلی میتوان گفت:
این آگاهی از برند، بسته به اهداف و استراتژیهای کسب و کار، میتواند به شاخصهای دیگر تبدیل و ترجمه شود.
مثلاً برای یک سایت خبری، آگاهی از برند میتواند به قدرت تأثیرگذاری تبدیل شود، یا برای فروشگاه فیزیکی، میتواند پاخور فروشگاه را افزایش دهد. یک برند پوشاک، با افزایش آگاهی از برند، میتواند جایگاه آن برند را در میان رقبا افزایش دهد و یک وبلاگ نویس، میتواند امیدوار باشد که افزایش آگاهی از برند، ترافیک وبلاگ او را افزایش دهد و بکلینکهای تازهای برای او ایجاد شود.
البته همهی این گزارهها را در قالب «میتواند و ممکن است» بیان کردیم. این شما هستید که باید تجربه کنید و ببینید محتوای وایرال در نهایت، روی کدامیک از شاخص های کلیدی عملکرد (KPI) در کسب و کارتان تأثیر میگذارد.
به این سوال نمیتوان پاسخ قطعی داد. چون نمیشود «آزمایشهای تکرارپذیر» طراحی کنیم و اثر فاکتورهای مختلف را بسنجیم.
کسانی هم که در این زمینه مطالعه میکنند، روششان این است که تعدادی از محتواهای وایرال را انتخاب میکنند و وجه تشابه آنها را گزارش میدهند.
این تنها چالش ماجرا نیست. مسئلهی دیگر این است که محتوای وایرال ایمیلی الزاماً ویژگیهای مشترکی با محتوای وایرال در سایتها و محتوای وایرال در اینستاگرام یا فیسبوک و تلگرام ندارد.
تمرین و مشارکت در بحث
شما چه تجربهای در زمینهی محتواهای وایرال دارید؟ آیا نکاتی دیگری دارید که به این بحث بیفزایید؟
شما تاکنون در این بحث مشارکت نداشتهاید.
ترتیبی که متمم برای خواندن مطالب سری تولید محتوا به شما پیشنهاد میکند:
سری مطالب حوزه تولید محتوا