داستان کشور ما و صنعت فشن هم ماجرای عجیبی است.
از یک سو، به خاطر تحریمهای بیرونی و محدودیتهای داخلی، ما خریدار مستقیم برندهای بزرگ دنیا نیستیم و به خاطر ورود محصولات به شکل قاچاق، در آمار کشورهایی مثل ترکیه و امارات قرار میگیریم.
از سوی دیگر، با وجود محدودیتها، تقاضای بسیار زیادی برای این صنعت در کشور ما وجود دارد.
کافی است به اینفلوئنسرهای اینستاگرامی نگاه کنید تا ببینید سهم قابلتوجهی از آنها، به نوعی با مُد و پوشاک درگیر هستند.
یا اینکه ببینید کارهایی مثل انتخاب رنگ سال، تا چه حد در شبکههای اجتماعی ایرانی منعکس میشود و بازتاب پیدا میکند.
البته خیلی هم عجیب نیست. گزارشهای معتبر و جدی صنعت فشن، معمولاً جمعیت زیر سی سال را به عنوان شاخصی برای رونق بازار فشن در نظر میگیرند و ایران هم از این نظر، جمعیت جوانی دارد.
خلاصه باید گفت که رابطهی ما با صنعت فشن جهان، نه از جنس اتصال است و نه انفصال.
با این مقدمه، بد نیست نگاهی به گزارش صنعت فشن از نگاه شرکت مکنزی (McKinsey) بیندازیم. این گزارش به صورت سالانه تهیه و ارائه میشود و آخرین نسخهی آن، مربوط به سال ۲۰۲۰ است.
البته عرف نامگذاری گزارشهای مدیریتی این است که مثلاً وقتی برای ۲۰۲۰ منتشر میشوند، معمولاً دادههای نظرسنجی آنها مربوط به یک سال قبل (۲۰۱۹) و دادههای مالیشان برای دو سال قبل (۲۰۱۸) است. چون این دادهها با تأخیر منتشر میشوند.
گزارش ۲۰۲۰ مکنزی هم در این قاعده میگنجد:
The State of Fashion – 2020
در ادامه، چند نکته از این گزارش را با هم مرور میکنیم:
اگر گزارش را خواندید و نکتهی جالب یا آموزندهی دیگری در آن دیدید، خوشحال میشویم آن را با دوستان خود در میان بگذارید.
شما تاکنون در این بحث مشارکت نداشتهاید.