باز هم میخواهیم به سبک همیشه در دعوت به گفتگو، جملهای را انتخاب کنیم و دربارهاش به بحث بنشینیم.
جملهای که توسط محققان و دانشمندان، و بر اساس مطالعه و تحقیقات علمی مطرح نشده؛ بلکه برخاسته از تجربهی گوینده است.
گاهی اوقات این نوع جملهها، نمیتوانند راه خودشان را به دل و جان ما باز کنند و حس میکنیم با آنها بیگانهایم. گاهی هم احساس میکنیم که گوینده، دانستهها و تجربههایی را که ما داشتهایم و نتوانستهایم بیان کنیم، در ظرف واژهها ریخته و بیان کرده است.
جملهای که این بار انتخاب کردهایم از مایک مرداک (Mike Murdock) است. او نه محقق است و نه متخصص رابطه و رابطهسازی. بنابراین حرفهایش از جنس «گزارههای علمی» نیستند. اما با این حال، جملهای دارد که فکر کردیم میتواند بستر خوبی برای بحث و تبادلنظر باشد:
حرفها و بحثهای بسیاری را میتوان به بهانهی این جمله مطرح کرد.
نخستین سوالی که میتوان دربارهی این جمله مطرح کرد این است که: «آیا در زندگی خود، مصداق یا مصداقهایی برای این جمله دارید؟ یا اینکه جملهی مرداک را نمیپسندید و نمیپذیرید؟»
این سوال را میشود به سبک دیگری هم پرسید. سبکی که پیش از این هم در دعوت به گفتگو بهکار گرفتهایم: آیا «مصداقهای این جمله» ما را جلب و جذب میکنند؟ یا «چیدمان واژهها و زیبایی ظاهری جمله» احساسمان را برمیانگیزد؟
به فرض که شما با تأثیر رابطه بر نقاط قوت و ضعف موافق باشید، سوال دیگری هم مطرح میشود:
آیا ما میتوانیم به شکلی آگاهانه، رابطههایی را انتخاب کنیم و بسازیم که برخی ویژگیهای رفتاری و شخصیتی ما را «تعدیل و ترمیم» کنند؟ یا اینکه صرفاً پس از شکلگیری رابطه و در نگاه رو به عقب، میفهمیم که هر رابطه با ویژگیها و نقاط قوت و ضعف ما چه کرده است؟
شما تاکنون در این بحث مشارکت نداشتهاید.
ترتیبی که متمم برای خواندن مطالب سری حمایت اجتماعی به شما پیشنهاد میکند:
سری مطالب حوزه حمایت اجتماعی