همانطور که احتمالا میدانید استفاده مداوم از صابون، به خصوص صابونهایی که با پوست شما سازگاری کامل ندارند، به مرور باعث خشکی پوست خواهد شد. این موضوع در پوست پاشنه پا به علت شرایط ویژهای که دارد بیشتر از سایر قسمتها حائز اهمیت است. شستن کف پا با استفاده از آب و صابون، روغنهای محافظت کننده و چربیهای مفید پوست را کاهش داده و باعث ایجاد خشکی و به مرور ترکهای پوستی در پاشنه پا میشود.
از سوی دیگر، اگر بهداشت و نظافت روزانه پا را رعایت نکنید باز هم خطر دچار شدن به ترک کف پا وجود خواهد داشت. با تجمع میکروبها و باکتریهای مختلف، نه تنها پوست پاشنه و کف پا ظاهری نامناسب پیدا میکند بلکه به تدریج ضخیم و خشن نیز خواهد شد.
اگزما یک بیماری التهابی پوست است که بسته به شدت آن، فرد مشکلاتی از جمله سوزش، خارش و خشکیهای مزمن را در پوست خود تجربه خواهد نمود. اگزما یکی از بیماریهای مرتبط با ترک کف پا محسوب میشود که در ورزشکاران و افرادی که مشاغل سختی دارند بیشتر از سایرین دیده شده و نباید با ترکهای ساده پوستی پاشنه پا اشتباه گرفته شود.
معمولا خشکی و ترک کف پا با علتهای قارچی و میکروبی در سنین بالاتر بروز پیدا میکنند. اما به هر حال، اگر پوسته پوسته شدن پوست پا به شکل غیرمعمولی افزایش پیدا کرد و ناخنها و پوست اطراف آنها نیز دچار التهاب و مشکلاتی شد احتمال ابتلا به یک عفونت قارچی وجود دارد.
بیماریهای مادرزادی و ارثی مانند کراتودرمی، دیابت و تیرویید میتوانند زمینه لازم برای ترک خوردن پوست پاشنه پا را فراهم کنند. علاوه بر این، کمبود برخی ویتامینها مانند A و اسیدهای چرب مهمی نظیر آلفا لینولئیک و گاما لینولئیک نیز باعث ایجاد چنین مشکلی خواهند شد.
معمولا برای درمان این مشکل، راهحلهای خانگی در صورتی که اصولی و پیوسته مورد استفاده قرار بگیرند تا حد زیادی موثر واقع میشوند. در ادامه با برخی از این روشها آشنا خواهید شد.
مقداری پارافین را با استفاده از بخار، آب کنید تا به حالت مایع درآید. حالا دو قاشق غذاخوری روغن نارگیل، خردل و یا حتی کرچک را به آن اضافه کنید. پاهای خود را درون ترکیب بدست آمده قرار دهید و ده دقیقه صبر کنید.
این کار را باید تا آنجایی ادامه دهید که چند لایه از این مخلوط بر روی پوست پاشنه پا قرار بگیرد. برای اثرگذاری بیشتر، پای خود را در یک کیسه فریزر قرار داده و اجازه دهید به مدت حداقل ۱ ساعت به همین حالت بماند. سپس پاهای خود را خارج نموده و لایههای موم را از روی آن پاک کنید. در هفته دو بار میتوانید از این روش استفاده کنید.
توجه: انجام این کار برای مبتلایان به دیابت و یا افرادی که گردش خون ضعیفی دارند، توصیه نمیشود!
ابتدا یک ظرف مناسب (یا وان) را از آب گرم یا ولرم پر کنید. سپس پاهای خود را در آن قرار داده و بگذارید حداقل ۱۰ دقیقه به همان حالت باقی بماند. اکنون پوست کف پای شما نرم شده و کاملا خیس خورده است. با استفاده از سنگ پا، برس کف پا و یک اسکراب مناسب مانند لیف، پوست کف پای خود را لایهبرداری کنید.
با این کار، سلولهای مرده و لایههای خشن و ضخیم پوست جدا شده و شادابی و نرمی پوست پای شما افزایش مییابد. پس از اینکه پاهای خود را خشک کردید حتما از یک لوسیون، کرم کف پا و یا یک مرطوب کننده مناسب استفاده کنید تا لطافت و نرمی پوست پا حفظ شود.
اگر این کار را در شب و پیش از خوابیدن انجام داده و یک جوراب مناسب هم بپوشید، اثربخشی به مراتب بیشتری را شاهد خواهید بود. علاوه بر این، میتوانید با اضافه کردن مقداری نمک دریایی یا نمک اپسوم (منیزیم سولفات) به آب، از مزایای لایهبرداری طبیعی نمک نیز بهرهمند شوید.
این یکی از بهترین روشها با ریلکس شدن پس از یک روز کاری و همچنین درمان ترک پاشنه پا محسوب میشود.