این ویتامین برای محافظت از کلیه ها معجزه می کند

تیامین یا ویتامین B۱ یکی از ویتامین های ضروری برای تولید انرژی و بازده طبیعی سیستم عصبی است. پژوهش ها در ادامه احتمال داده اند که این ویتامین در برخی اختلالات مرتبط با دیابت، از جمله رشد دفع آلبومین از طریق ادرار، نقش داشته باشد. با این حال، هنوز نمی توان مصرف مکمل تیامین را روشی اثبات شده برای پیشگیری از بیماری کلیوی یا جلوگیری از نارسایی کلیه دانست.

بیماری کلیوی مرتبط با دیابت معمولا به تدریج پیشرفت می کند و ممکن است در مراحل اولیه بدون علامت باشد. کنترل قند خون و فشار خون و انجام آزمایش های دوره ای برای مرور کارایی کلیه، از اقدامات مهم برای نزول خطر آسیب کلیوی هستند.

تیامین که با نام ویتامین B۱ نیز شناخته می شود، در فرایندهای متابولیک بدن نقش دارد و به سلول ها کمک می کند از مواد غذایی انرژی تولید کنند. کمبود این ویتامین می تواند بازده طبیعی دستگاه عصبی، قلب و سایر بخش های بدن را مختل کند.

توجه پژوهشگران به ارتباط تیامین و سلامت کلیه تا حدی از مطالعات مربوط به افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ ناشی شده است. در این افراد، صعود دفع آلبومین از طریق ادرار می تواند نشانه ای از آسیب کلیوی باشد؛ هرچند این یافته به تنهایی برای تشخیص بیماری کافی نیست.

در یک مطالعه کوچک که در سال ۲۰۰۹ در مجله دیابتولوژیا ارائه شد، ۴۰ فرد مبتلا به دیابت نوع ۲ و صعود دفع آلبومین ادرار به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه به مدت سه ماه روزانه ۳۰۰ میلی گرم تیامین دریافت کرد و گروه دیگر دارونما مصرف کرد.

در خاتمه مطالعه، دفع آلبومین در گروه دریافت کننده تیامین افت یافت و تفاوتی آماری میان دو گروه مشاهده شد. پژوهشگران این برآیند را امیدوارکننده دانستند، اما تاکید کردند که برای تعیین جایگاه این مکمل در درمان بیماری کلیوی به تحقیقات بیشتری نیاز است.

این مطالعه کوچک بود و نزول آلبومین ادرار به تنهایی ثابت نمی کند که مصرف تیامین از افت نحوه عملکرد کلیه، نیاز به دیالیز یا سایر پیامدهای جدی بیماری جلوگیری می کند. بنابراین، نتایج آن را نمی توان به همه افراد مبتلا به دیابت یا افراد سالم تعمیم داد.

خیر. شواهد فعلی، مصرف دوزهای بالای تیامین را برای پیشگیری عمومی از بیماری کلیوی توصیه نمی کنند. راهکارهای پذیرفته شده برای محافظت از کلیه در افراد مبتلا به دیابت شامل کنترل مناسب قند خون و فشار خون، مرور منظم آلبومین ادرار و کارایی کلیه و استفاده از داروهای محافظت کننده از کلیه در صورت نیاز است.

نیاز روزانه تیامین برای بیشتر بزرگسالان بسیار کمتر از دوز ۳۰۰ میلی گرم استفاده شده در مطالعه یادشده است. برای تامین این ویتامین، در اغلب موارد می توان از یک رژیم غذایی متنوع استفاده کرد. مصرف مکمل با دوز بالا، به ویژه در افراد مبتلا به بیماری کلیوی یا کسانی که داروهای متعدد مصرف می کنند، باید با نظر پزشک انجام شود.

تیامین در طیف متنوعی از مواد غذایی وجود دارد. غلات مفصل و غنی شده، حبوبات، گوشت خوک، برخی ماهی ها، مغزها و دانه ها از منابع این ویتامین هستند. نان و غلات غنی شده نیز می توانند به تامین نیاز روزانه کمک کنند.

مقدار تیامین مواد غذایی به نوع ماده غذایی و روش آماده سازی آن بستگی دارد. از آنجا که این ویتامین محلول در آب است، بخشی از آن ممکن است هنگام پخت و دور ریختن آب غذا از دست برود.

داشتن رژیم غذایی متنوع برای تامین ویتامین های ضروری مفید است، اما مصرف مواد غذایی سرشار از تیامین یا مکمل های آن جایگزین درمان دیابت و مراقبت پزشکی از کلیه ها نمی شود.

کنترل قند خون و فشار خون، فعالیت بدنی منظم، پرهیز از سیگار و مصرف داروهای تجویز شده طبق دستور پزشک از اقدامات مهم برای حفظ سلامت کلیه ها هستند. در افراد مبتلا به دیابت، آزمایش خون برای برآورد نحوه عملکرد کلیه و آزمایش ادرار برای سنجش نسبت آلبومین به کراتینین، به تشخیص زودهنگام آسیب کلیوی کمک می کنند.

برخی داروها، از جمله مهارکننده های سیستم رنین ـ آنژیوتانسین و داروهای گروه مهارکننده SGLT۲، در بیماران واجد شرایط می توانند خطر پیشرفت بیماری کلیوی را نزول دهند. انتخاب درمان به وضعیت کلیه، فشار خون، قند خون و سایر شرایط پزشکی بستگی دارد.

هشدار پزشکی: مکمل تیامین را برای پیشگیری یا درمان بیماری کلیوی، بدون مشورت با پزشک در دوزهای بالا مصرف نکنید. افراد مبتلا به دیابت باید حتی در صورت نداشتن علائم، آزمایش های دوره ای کارایی کلیه و آلبومین ادرار را انجام دهند و درمان های تجویز شده را ادامه دهند.

بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده داده‌ها نوین رسانه‌های رسمی کشور است.