اولویت آقای وزیر در شرایط بحران آموزشی چیست؟!

سعیده علیپور

در شرایطی که بنابر آمار رسمی بیش از 100 هزار کودک 6 تا 11 ساله همچنان از تحصیل بازمانده‌اند، مدارس با کمبود معلم و افت کیفیت آموزش دست‌وپنجه نرم می‌کنند و خانواده‌ها نگران آینده تحصیلی فرزندانشان هستند، زیر آموزش‌وپرورش به‌جای تشریح برنامه‌ای برای حل این بحران‌ها، از ابلاغ دستورالعملی برای اختصاص تجمعات شبانه چهارشنبه‌ها به دانش‌آموزان خبر داده است. از زنگ استکبارستیزی در ۱۲۴ هزار مدرسه تا رزمایش «جان‌فدایان» و حضور سازمان‌یافته در تجمعات شبانه، به نظر می‌رسد بخشی از ظرفیت این وزارتخانه بیش از آنکه صرف ترمیم نظام آموزشی شود، در مسیر بسیج دانش‌آموزان برای برنامه‌های ایدئولوژیک قرار گرفته است.

در روزهای اخیر علیرضا کاظمی، وزیر آموزش‌وپرورش، در تشریح برنامه‌های این وزارتخانه برای ۱۳ آبان از هماهنگی با بسیج دانش‌آموزی، سازمان دانش‌آموزی و اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانش‌آموزان خبر داده و گفته است دستورالعمل اختصاص تجمعات شبانه چهارشنبه هر هفته به جامعه دانش‌آموزی کشور ابلاغ شده است. او از سوی دیگر از اجرای زنگ استکبارستیزی در ۱۲۴ هزار مدرسه و برگزاری رزمایش دانش‌آموزی «جان‌فدایان» با همکاری سازمان بسیج مستضعفین خبر داده است.

به این ترتیب، محور دیگر تنها حضور موردی گروهی از دانش‌آموزان در یک مراسم یا تجمع نیست. سخنان وزیر از برنامه‌ریزی سازمان‌یافته و اختصاص زمانی مشخص برای حضور دانش‌آموزان در تجمعات حکایت دارد. برنامه‌ای که قرار است با مشارکت مجموعه‌ای از نهادهای وابسته و همکار آموزش‌وپرورش اجرا شود. با این حال، هنوز اطلاعات متن دستورالعمل، نحوه اجرای آن در مدارس و سازوکار تضمین اختیاری بودن مشارکت دانش‌آموزان منتشر نشده است.

پرسش اصلی اینجاست که در شرایطی که مدرسه باید محیطی امن برای آموزش و رشد فکری کودکان باشد، مرز میان فعالیت تربیتی و سازمان‌دهی مشارکت سیاسی و ایدئولوژیک دانش‌آموزان کجاست؟

تجمع شبانه در برابر ضرورت آموزش و استراحت

مسئله حضور دانش‌آموزان در برنامه‌های شبانه پیش از این نیز از سوی برخی مسئولان اجرایی مورد توجه قرار گرفته است. پنجم مهرماه امسال، اکبر بهنام‌جو، استاندار قم، از تغییر ساعت فعالیت موکب‌ها و تجمعات شبانه به بازه ۲۰ تا ۲۲:۳۰ خبر داد. او با اشاره به آغاز سال تحصیلی و حضور نزدیک به ۳۰۰ هزار دانش‌آموز در استان، تأکید کرده بود که ادامه فعالیت‌ها تا ساعات خاتمهی شب می‌تواند بازگشت دانش‌آموزان به خانه و زمان استراحت آنها را به تأخیر بیندازد و بر حضور به‌موقع آنان در مدرسه اثر بگذارد.