مقایسه روغن های دریایی گلف، پارس اویل، ایرانول و شل برای ناوگان ایرانی

اگر مدیر ناوگان هستید یا صاحب چند شناور، احتمالاً این چهار نام را بارها شنیده‌اید:گلف، پارس‌اویل، ایرانول و شل. همین چهار نام در بازار روغن دریایی ایران بیش از بقیه به گوش می‌رسند و بیشتر تهیهاران در سالها در بین همین‌ها تردید می‌کنند. پرسش همیشه یکی است:«کدام بهتر است؟»

از مشاوری دلسوز نمی‌توان انتظار داشت بگوید یکی از این چهار برند از همه برتر است. چون اگر محصول درستی با موتور شما انتخاب نشود، بهترین نام هم کاری برای شما نمی‌کند. در این مقاله رتبه‌بندی نمی‌کنیم؛ مسیر مقایسه را نشان می‌دهیم تا خودتان بتوانید با اطمینان تصمیم بگیرید.

مقایسه منصفانه برندها فقط وقتی ممکن است که کالاهایی که مقایسه می‌شوند مشخصات همسان داشته باشند. همه چهار برند محصولات متنوعی دارند:روغن ترانک پیستون، روغن سیستم، روغن دیزل سنگین و غیره. پس قبل از مقایسه برند، باید مشخص کنیم کدام محصول را دنبال می‌کنیم.

معیارهای منطقی مقایسه این‌ها هستند:سازگاری با دفترچه موتور، تاییدیه سازنده، سطح TBN مناسب سوخت شما، دسترسی و زمان تحویل، نرخ به ریال و نوسان آن، مدارک و پشتیبانی فنی.

به‌جای اینکه بگوییم کدام بهتر است، می‌گوییم هر کدام را با چه سؤالی بسنجید.

این بیانات رتبه‌بندی نیستند. هیچ‌کدام را نمی‌شود بدون دیتاشیت و تاییدیه بهتر یا بدتر نامید.

موتورهای دور بالای لنج‌ها معمولاً روغن دیزل سنگین با کلاس کیفی مشخص می‌خواهند. این‌جا دسترسی آسان، بسته‌بندی مناسب و ارزش مناسب اهمیت بیشتری دارد، اما کلاس کیفی دفترچه همچنان ملاک اصلی است.

این‌جا روغن ترانک پیستون (TPEO) معمولاً مدنظر است و TBN و تاییدیه موتور همه‌چیزند. از تأمین‌کننده بخواهید محصولات مناسب این دسته را با مشخصات فنی پیشنهاد دهد.

اگر مصرف سالانه منظم دارید، قرارداد دوره‌ای با یک تأمین‌کننده می‌تواند موجودی را رزرو و بها را برای مدتی ثابت نگه دارد. در این حالت بهتر است یک برند اصلی و یک گزینه جایگزین داشته باشید و هر دو را با آنالیز دنبال کنید.

در بازار ایران چند مبحث همیشه به تصمیم تهیه می‌آید:دسترسی پایدار به برخی برندهای وارداتی، نوسان بها به‌خاطر نرخ ارز، زمان تحویل در بنادر مختلف، و توانایی پشتیبانی فنی مناسب در ساحل. هر کدام از این‌ها ممکن است به انتخاب برندی منجر شود که در کاغذ بهتر به نظر می‌رسد، اما در عمل نمی‌توان مطمئن بود در زمان نیاز در دسترس باشد.

بهترین راه‌حل این است که همین موارد را فراموش نکنید و قبل از هر قراردادی، هم مشخصات فنی و هم شرایط تحویل را به‌صورت کتبی بگیرید. مشخصات برندهای مختلف را در دسته روغن دریایی مجموعه‌هایی مانند روانکاران صدرا که چند برند را کنار هم عرضه می‌کنند، راحت‌تر می‌توان مرور کرد. اما این قاعده برای همه تأمین‌کننده‌ها صادق است:محصول، مدارک و شرایط تحویل را جدا و با هم مرور کنید.

اول نیاز موتور را مشخص کنید:سازنده، مدل، نوع سوخت و گوگرد آن. بعد از هر برند، محصولی را استعلام کنید که مشخصات آن با نیاز شما می‌خواند. مدارک و شرایط تحویل را ارزیابی کنید. اگر چند گزینه مناسب بود، یکی را با یک سفارش محدود شروع کار کنید و با آنالیز روغن رفتار آن را دنبال کنید. اگر حاصل خوب بود، سفارش بزرگ‌تر به مرور ممکن است.

این روش کم‌هزینه‌ترین راه برای رسیدن به یک تصمیم مطمئن است. به‌جای انتخاب یک برند طبق شنیده‌ها، مطابق داده و برآیند موتور خودتان تصمیم می‌گیرید. و اگر فاصله تعویض را هم با آنالیز تنظیم کنید، همین روند به شما کمک می‌کند بهترین خروجی را بگیرید. مقاله هر چند ساعت کارکرد، روغن موتور دریایی را عوض کنیم؟  منطق آنالیز را شرح داده است.

بهترین راه، مقایسه محصول‌ها با معیارهای یکسان است:سازگاری، تاییدیه، TBN، دسترسی، ارزش، مدارک و پشتیبانی

۱. کدام برند روغن دریایی بهتر است؟ بهترین مطلق وجود ندارد. محصولی بهتر است که با موتور، سوخت و شرایط کار شما سازگارتر باشد و تاییدیه سازنده را داشته باشد.

۲. آیا روغن داخلی جایگزین مناسبی برای برند خارجی است؟ اگر گرید، TBN و تاییدیه محصول با نیاز موتور شما می‌خواند، می‌تواند باشد. مقایسه را با دیتاشیت انجام دهید.

۳. چطور برند مناسب را کم‌هزینه آزمایش کنیم؟ با یک سفارش محدود آغاز کنید و با آنالیز دوره‌ای روند روغن را دنبال کنید.

۴. اگر برند مورد نظرم موجود نباشد چه کنم؟ معادل را با مشخصات فنی مقایسه کنید، نه با اسم، و بعد از تغییر برند، نمونه‌گیری را زودتر انجام دهید.