چطوری از شر هزینه های کرسر خلاص شدم؟ -

دنبال کنیدعارف سلیمانیخواندن ۶ دقیقه·۱ روز پیشچطوری از شر هزینه‌های کرسر خلاص شدم؟

چند ماه با Cursor کار می‌کردم و راستش کیفیت خروجی‌اش خوب بود. مشکل جای دیگری بود: هر بار که می‌خواستم مدل‌های جدی‌تر بزنم، یا سقف مصرف می‌رسید یا باید پلن بالاتر می‌سفارشم. برای کسی که از ایران پرداخت می‌کند، این یعنی دردسر کارت، شارژ، و یک قبض ماهانه که حتی وقتی کم کار می‌کنی هم ثابت می‌ماند.

تصمیم گرفتم سویچ کنم به OpenCode و مدل‌ها را از IranRouter بگیرم. هدفم فقط ارزان‌شدن نبود؛ نمی‌خواستم کیفیت کد هم پایین بیاید. این نوشته همان مسیر است: چرا Cursor گران‌تر می‌افتد، چطور با ترکیب gpt-6-luna و یک مدل ارزان Anthropic هزینه را پایین نگه داشتم، و آیا OpenCode واقعاً جای Cursor را می‌گیرد یا نه.

Cursor خودش ابزار است؛ مدل‌ها جدا هزینه دارند. طبق صفحه ارزش Cursor (تقریبی، اواخر ۲۰۲۶):

نکته مهم: روی Plus عملاً روی مدل‌های خود Cursor (مثل خانواده Grok) محدود می‌مانی. برای GPT و Claude معمولاً باید Premium به بالا بروی، و همان‌جا هم مدل‌های شخص‌ثالث جداگانه با نرخ API حساب می‌شوند؛ یعنی اشتراک را می‌پردازی و دوباره بابت توکن هم پول می‌دهی.

- با IranRouter همان مدل‌ها را بدون کارت بین‌المللی، با اعتبار ریالی/اعتباری حساب، می‌گیری

پس اختلاف اصلی این نیست که «OpenCode جادو دارد». اختلاف این است که Cursor اشتراک ثابت می‌گیرد و OpenCode نه.

نرخ‌های زیر از کاتالوگ IranRouter است (به ازای یک میلیون توکن):

عدد مصرف شخصی دقیق ندارم؛ برای شفافیت یک سناریوی فرضی می‌گذارم: توسعه‌دهنده نسبتاً سنگین در ماه حدود 40M توکن ورودی و 8M توکن خروجی.

(40 × 0.10) + (8 × 0.60) = 4 + 4.8 = حدود ۸٫۸ دلار

کار سنگین کدنویسی روی gpt-6-luna، و کار سبک (Plan، جست‌وجوی کد، Explore) روی claude-haiku-5.5.

برای همین حجم کل، هزینه ترکیبی معمولاً حدود $۸ تا $۹ می‌ماند؛ چون Haiku از نظر ورودی هم‌ارزش Luna است و خروجی‌اش حتی کمی ارزان‌تر.

اشتراک Premium ≈ ۳۰ دلار+ هزینه API تقریباً همان ۸–۹ دلار≈ ۳۸–۳۹ دلار در ماه

یعنی برای همین سناریو، اشتراک Cursor عملاً یک سربار ثابت است. اگر به Super یا Ultra بروی، این سربار بیشتر می‌شود.

البته مصرف واقعی‌ات ممکن است کمتر یا بیشتر باشد. منطق مقایسه عوض نمی‌شود: با OpenCode + IranRouter نزدیک هزینه خالص توکن می‌مانی؛ با Cursor علاوه بر توکن، اشتراک هم می‌پردازی.

اول این را برای خودم روشن کردم: کیفیت خروجی بیشتر از مدل می‌آید تا از پوسته‌ای که مدل داخلش نشسته. اگر در Cursor با یک مدل قوی کد می‌زدی و در OpenCode همان سطح مدل را بدهی، فاصله معمولاً کوچک است.

1. برای Build مدل اصلی را openai/gpt-6-luna گذاشتم

2. برای Plan و Explore مدل ارزان‌تر anthropic/claude-haiku-5.5 را گذاشتم

3. اول /init زدم تا AGENTS.md ساخته شود و قراردادهای پروژه یک‌بار نوشته شود

4. فیچرهای غیرساده را اول در حالت Plan توصیف کردم، بعد با Tab به Build رفتم

5. تسک‌ها را کوچک نگه داشتم؛ فایل‌ها را با @ به کانتکست دادم

خروجی برای من این بود: هزینه پایین آمد، ولی حس «ایجنت واقعی» از بین نرفت؛ چون Plan، ساب‌ایجنت، ترمینال و ویرایش فایل را داشتم.

اگر مدل هم‌سطح بدهی، بله نزدیک است. OpenCode فقط چت نیست؛ agent دارد، فایل می‌خواند، ویرایش می‌کند، دستور اجرا می‌کند و پلن می‌سازد. اگر مدل ضعیف بگذاری، کیفیت می‌افتد — دقیقاً مثل Cursor.

مثل Auto کرسر، یک حالت داخلی که همیشه بهترین مدل را برایت انتخاب کند ندارد. مدل را خودت با /models عوض می‌کنی. نقطه‌قوتش این است که می‌توانی برای هر agent مدل جدا بگذاری؛ مثلاً Plan روی Haiku و Build روی Luna. این برای کنترل هزینه از Auto مبهم بهتر است.

بله. با Tab بین Build و Plan جابه‌جا می‌شوی. در Plan معمولاً فایل پروژه را تغییر نمی‌دهد و اول پیشنهاد می‌دهد؛ وقتی راضی شدی برمی‌گردی به Build.

بله. ساب‌ایجنت‌های داخلی مثل General و Explore دارد؛ می‌توانی با @ صداشان بزنی یا خود agent اصلی آن‌ها را برای کار تخصصی صدا بزند. ساب‌ایجنت سفارشی هم می‌سازی.

بله. ابزار bash دارد و می‌تواند تست، نصب پکیج، git و بقیه دستورها را اجرا کند. سطح اجازه را با permission کنترل می‌کنی (allow / ask / deny).

دقیقاً مثل Max Mode کرسر نه. معادل عملی‌اش این است که مدل قوی‌تر بگذاری، در صورت نیاز reasoningEffort بالاتر بدهی، و سقف steps نگذاری مگر بخواهی هزینه را محدود کنی. steps بیشتر برای کنترل هزینه است تا «قدرت بیشتر».

Ask رسمی مثل Cursor ندارد؛ نزدیک‌ترین‌ش همان Plan است (تحلیل بدون ویرایش فایل‌های عادی). Debug به‌عنوان حالت اختصاصی دیباگ کد built-in نیست، ولی می‌توانی یک agent سفارشی با دسترسی خواندن و bash بسازی. دستور /debug هم فقط اطلاعات سیستم را مشخص می‌کند، نه حالت دیباگ پروژه.

برای UI، CSS، HTML و بازنویسی کامپوننت‌ها با مدل قوی و تصویر مرجع خوب جواب می‌دهد. اگر موشن‌دیزاین تخصصی می‌خواهی، ابزار جدا مثل OpenDesign مناسب‌تر است؛ OpenCode اول از همه coding agent است.

پرامپت‌های پایه را تیم OpenCode (پروژه متن‌باز anomalyco) نوشته و در گیت‌هاب باز است. جامعه و خود تیم مدام روی agentها، permissionها و رفتار harness کار می‌کنند. تو هم می‌توانی با AGENTS.md و پرامپت هر agent رفتار را برای پروژه‌ات تنظیم کنی. این شفافیت برای من از جعبه‌سیاه بودن بعضی ابزارهای بسته مهم‌تر بود.

زمان تقریبی: حدود ۵ دقیقه. راهنمای مفصل‌تر: iranrouter.net/guides/opencode

از ثبت‌نام حساب بساز و در داشبورد ← کلیدها یک کلید ir-… بساز.

curl -fsSL https://opencode.ai/v2/install | bashیا:

brew install anomalyco/tap/opencode۴) در ریشه پروژه opencode.jsonc بسازهمین کانفیگی که من برای ترکیب Luna + Haiku استفاده می‌کنم:

- luna و haiku فقط نام کوتاه داخل OpenCode هستند

- modelID باید دقیقاً از کاتالوگ مدل‌ها کپی شود

- به انتهای baseURL مسیر /chat/completions اضافه نکن

/models → iranrouter/lunaبا /init پروژه را راه بینداز و یک سؤال کوتاه بدون ویرایش فایل بفرست. اگر جواب آمد، اتصال درست است.

من از Cursor نرفتم چون OpenCode «باحال‌تر» بود. رفتم چون:

- اشتراک ثابت نمی‌خواستم- می‌خواستم همان مدل‌های جدی را نگه دارم- می‌خواستم برای کار سبک مدل ارزان بزنم و برای کار سنگین مدل قوی- پرداخت از ایران ساده‌تر باشد

اگر هنوز روی Cursor مانده‌ای و فقط از هزینه خسته شده‌ای، مسیر من این بود: OpenCode مجانی + IranRouter برای مدل‌ها + ترکیب gpt-6-luna و claude-haiku-5.5.

- راهنمای OpenCode: https://iranrouter.net/guides/opencode

- شارژ اعتبار: iranrouter.net/dashboard/credits