آموزش نگهداری دیفن باخیا در منزل؛ نور، آبیاری، تقویت، پاجوش و قلمه زدن

دیفن باخیا با برگ‌های پهن و طرح‌دارش یکی از گیاهان آپارتمانی محبوب است، اما گاهی با وجود مراقبت زیاد، برگ‌های آن زرد یا رشدش متوقف می‌شود. برای نگهداری دیفن باخیا در منزل باید بدانید این گیاه چقدر نور و آب نیاز دارد، چه خاکی برایش مناسب است و چه زمانی باید به آن کود بدهید. نکته مهم این است که دیفن باخیا رطوبت خاک را دوست دارد، اما آبیاری بیش از اندازه می‌تواند ریشه‌هایش را بپوساند.

در ادامه این بخش از نمناک، نکات مراقبتی و دانستنی‌های مهم دیفن باخیا را مطالعه می‌کنید، با ما همراه باشید.

بله، گیاه دیفن باخیا سمی است. برگ‌ها و ساقه آن حاوی بلورهای سوزنی‌شکل اگزالات کلسیم هستند که در صورت جویده شدن، باعث سوزش دهان، التهاب و تورم زبان و گلو می‌شوند.

دست زدن به گیاه دیفن باخیا، به‌ویژه برگ‌های سالم، معمولاً مشکلی ایجاد نمی‌کند؛ اما تماس با شیره ساقه یا برگ شکسته ممکن است پوست و چشم را تحریک کند. هنگام هرس، تعویض گلدان و قلمه‌زدن دستکش بپوشید و گیاه را دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی قرار دهید. در صورت بلعیدن گیاه یا بروز تورم دهان و گلو، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

برای نگهداری صحیح دیفن باخیا و داشتن برگ‌های سالم و خوش‌رنگ، این چهار نکته را رعایت کنید:

در نگهداری دیفن باخیا در منزل، آبیاری باید مطابق خشکی خاک انجام شود، نه طبق تعداد روز ثابت. یک چوب را حدود ۲ تا ۳ سانتی‌متر داخل خاک فرو ببرید؛ اگر این قسمت خشک شده بود و خاک به چوب نچسبید، گیاه را آبیاری کنید.

هر بار آن‌قدر آب بدهید که مقداری از زیر گلدان خارج شود و سپس زیرگلدانی را خالی کنید. در روزهای گرم معمولاً فاصله آبیاری کوتاه‌تر و در زمستان طولانی‌تر است. اگر خاک همیشه خیس بماند، ریشه و پایین ساقه در معرض پوسیدگی قرار می‌گیرند.

برای تقویت دیفن باخیا و داشتن برگ‌های بزرگ و سالم، ابتدا نور و آبیاری گیاه را تنظیم کنید. در بهار و تابستان، زمانی که گیاه در حال رشد است، می‌توانید از کود دقیق مخصوص گیاهان آپارتمانی مانند کود سه بیست (۲۰-۲۰-۲۰) استفاده کنید. کوددهی هر ۴ تا ۶ هفته، با غلظت مناسب و طبق دستور محصول، معمولاً کافی است. اگر گیاه نور کمی دریافت می‌کند یا رشد آن متوقف شده، کوددهی را افت دهید.

برای روش رشد با سرعت دیفن باخیا، نور غیرمستقیم کافی، دمای مناسب، خاک سبک و تغذیه متعادل را فراهم کنید. کوددهی بیش از حد یا آبیاری مکرر باعث رشد سریع‌تر‌تر نمی‌شود و حتی ممکن است به ریشه آسیب بزند. اگر ریشه‌ها از سوراخ‌های زیر گلدان بیرون زده‌اند یا فضای گلدان را مفصلاً پر کرده‌اند، بهتر است در بهار گیاه را به گلدانی با قطر حدود ۲ تا ۵ سانتی‌متر بیشتر منتقل کنید. تعویض سالانه گلدان ضروری نیست و فقط باید در صورت نیاز انجام شود.

دیفن باخیا در شرایط مناسب ممکن است از قسمت پایینی ساقه جوانه‌های تازه یا پاجوش تولید کند، اما میزان پاجوش‌دهی به نوع گیاه و شرایط رشد بستگی دارد.

اگر گیاه شما ساقه‌ای بلند و بدون برگ دارد، می‌توانید در فصل رشد آن را هرس کنید. کوتاه کردن ساقه ممکن است جوانه‌های خفته زیر محل برش را فعال کند و باعث رشد شاخه‌های تازه شود؛ البته این شاخه‌ها لزوماً پاجوش ریشه‌دار نیستند.

اگر پاجوشی در کنار گیاه مادر رشد کرده و ریشه مستقل دارد، می‌توانید هنگام تعویض گلدان آن را با احتیاط جدا کنید.

یکی از روش‌های رایج تکثیر دیفن باخیا، استفاده از قلمه ساقه است. برای این کار بهتر است بهار یا اوایل تابستان را انتخاب کنید.

قلمه انتهایی را می‌توان در آب هم ریشه‌دار کرد. ریشه‌زایی و رشد جوانه‌ها بسته به شرایط ممکن است چند هفته طول بکشد.

زرد شدن یکی از برگ‌های قدیمی در پایین ساقه همیشه نشانه بیماری نیست؛ اما اگر چند برگ هم‌زمان زرد شده‌اند، این موارد را مرور کنید:

قبل از استفاده از کود یا سم، ابتدا رطوبت خاک، وضعیت ریشه و پشت برگ‌ها را ارزیابی کنید.

برخلاف تصور بعضی افراد، دیفن باخیا به دو گیاه جداگانه نر و ماده تقسیم نمی‌شود. گل گیاه دیفن باخیا ساختاری به نام گل‌آذین دارد که گل‌های نر در قسمت بالایی و گل‌های ماده در بخش پایینی آن قرار گرفته‌اند.

دیفن باخیا در محیط آپارتمان به‌ندرت گل می‌دهد و بیشتر به‌خاطر برگ‌های زیبایش پرورش داده می‌شود. بنابراین برای نگهداری یا تکثیر معمول این گیاه نیازی به تشخیص دیفن باخیای نر و ماده ندارید.

اگر دیفن باخیای شما رشد نمی‌کند، برگ‌هایش زرد شده یا پاجوش نمی‌زند، ابتدا نور، آبیاری و وضعیت خاک را مرور کنید.

شما چه مشکلی در نگهداری دیفن باخیا داشته‌اید؟ در کامنت‌ها بنویسید تا درباره علت و راه‌حل آن گفت‌وگو کنیم.