این مرد مبتلا به سندرم چهره شیطان است و انسان ها را به شکل گربه می بیند!

مرد مبتلا به "سندرم چهره شیطان"، چشمان گربه را در چهره انسان می بیند و گاهی اوقات، قابلیت‌های انسانی روی صورت گربه‌اش.

طبق گزارش داده‌ها آنلاین به نقل از Popular Science، یک مرد ۲۸ ساله پس از یک عمل جراحی مغز نجات‌بخش کمی بیشتر از آنچه انتظار داشت، دریافت کرد. کارل (نام خانوادگی به دلیل حفظ حریم خصوصی محفوظ است) قابلیت‌های گربه خاکستری خود، لونا را در چهره انسان‌هایی می‌بیند که در طول روز با آنها روبرو می‌شود. اگر صورت لونا اولین چهره‌ای باشد که صبح می‌بیند، او می‌تواند حفره‌های چشم بادامی شکل، مردمک‌های بزرگ شده یا خطوط راه راه روی صورت انسان را ببیند. از طرف دیگر، اگر در ابتدای روز خود چهره انسانی را ببیند، ممکن است قابلیت‌های انسانی را روی گربه ببیند.

مشکلات گربه‌سانی کارل در گزارشی که در مجله کورتکس ارائه شده است، به تفصیل شرح داده شده است. او نوعی «پالینوپسیا» دارد، گروهی از علائم بصری که در آن فرد چیزی را حتی زمانی که وجود ندارد، می‌بیند. طبق گفته کلینیک کلیولند، پالینوپسیا زمانی رخ می‌دهد که چیزی پردازش مربوط به بینایی را در مغز مختل می‌کند. بسیاری از شرایط و موقعیت‌ها می‌توانند باعث آن شوند؛ از جمله میگرن، تشنج و صرع، سکته مغزی، برخی داروهای تجویزی و خونریزی مغزی.

در مورد کارل، پالینوپسیا منجر به تحریف چهره می‌شود؛ یک بیماری نادر به نام «پروسوپومتامورفوپسیا» (PMO) که گاهی اوقات «سندرم چهره شیطانی» نامیده می‌شود. این لقب ترسناک به این دلیل است که این تحریفات گاهی اوقات می‌توانند مانند یک دیو، متوهم و ترسناک به نظر برسند.

پالینوپسیای مکرر کارل دو سال پیش پس از برداشتن بخشی از لوب گیجگاهی راست کارل به دلیل درهم‌تنیدگی رگ‌های خونی بین شریان‌ها و وریدهای آن شروع کار شد. این درهم‌تنیدگی در صورت عدم درمان می‌تواند منجر به خونریزی مغزی کشنده شود. لوب گیجگاهی راست نقش مهمی در پردازش چهره ایفا می‌کند، بنابراین وقتی بخشی از لوب گیجگاهی کارل برداشته شد، توانایی او در پردازش چهره‌ها مختل شد.

«برد دوچین»، یکی از محققان مطالعه و متخصص مغز و اعصاب شناختی در کالج دارتموث، در بیانیه‌ای گفت: "این مورد که کارل خصوصیت‌های گربه خود را در چهره انسان‌ها می‌بیند و برعکس، بیانگر است که قابلیت‌های فردی را می‌توان از حافظه استخراج کرد و بر ادراک مداوم ما تأثیر گذاشت." دوچین از سوی دیگر محقق اصلی آزمایشگاه ادراک اجتماعی در دارتموث است که این نوع اختلالات ادراکی را مطالعه می‌کند.

دوچین پس از اطلاع از تجربه کارل، به مطالعه‌ای در سال ۱۹۸۶ فکر کرد که آن هم در مجله کورتکس در دسترس قرار گرفته بود. زنی در اتوبوس، یک سگ پودل را روی پای یکی از مسافران دید و سپس صورت آن سگ را روی صورت تک تک مسافران اتوبوس دید. زن مورد نظر در آن سناریو، نه ماه قبل سکته مغزی کرده بود.

با این حال، در شرایط کارل، فقط اجزای چهره به جای کل چهره منتقل می‌شوند. برای نشان دادن بصری آنچه کارل تجربه می‌کرد، دوچین طرحی را آماده کرد که سپس آن را به یک مدل زبان بزرگ (LLM) داد تا تصویر واقعی‌تر به نظر برسد. سپس تصویر را با کارل به اشتراک گذاشت و این دو مجموعه‌ای از تصویرها را اصلاح کردند که در گزارش گنجانده شده‌اند.

دوچین بیان داد: «هوش مصنوعی به محققانی مانند ما این فرصت را می‌دهد که تجسم‌های دقیق‌تری از آنچه افراد هنگام داشتن ادراک بصری تحریف ‌شده تجربه می‌کنند، ایجاد کنند. اگر بدانید فرد چه چیزی را تجربه می‌کند، می‌توانید در مورد آنچه که با آن سر و کار دارد، بسیار بهتر تحقیق کنید و سعی کنید راه‌هایی برای کنترل آن پیدا کنید. و اکنون بیمار نیز می‌تواند در فرآیند ایجاد این تجسم‌ها شرکت کند.»

آزمایشگاه دوچین از بیش از ۲۵۰ نفر که تحریف‌های چهره‌ای مانند این را تجربه می‌کنند، شنیده است، برخی می‌گویند که به آنها گفته شده است که یک مشکل روانپزشکی دارند. در تعدادی از این موارد، بیماران در حالی که مشکلات بینایی دارند، نه یک مشکل روانپزشکی، داروهای ضد روان‌پریشی دریافت کرده‌اند.

این تیم قصد دارد در آینده با کارل همکاری کند تا ارزیابی کند که چه زمانی و آیا وضعیت او در طول زمان تغییر می‌کند و از ابزارهای هوش مصنوعی مشابه برای دیدن آنچه او می‌بیند استفاده کند. درک آنچه او می‌بیند می‌تواند به محققان کمک کند تا بهتر بفهمند چگونه به افراد مبتلا به این بیماری کمک کنند.

دوچین در اتمام گفت: «استفاده از هوش مصنوعی در ادامه برای بیمارانی مفید است که می‌خواهند نه تنها به متخصصان مراقبت‌های بهداشتی خود، بلکه به دوستان و خانواده خود نیز بگویند که چهره‌ها از نظر آنها چگونه به نظر می‌رسد.»