بعثت ایرانی در شکوه فاطمی

فاطمه (سلام الله علیها) یک نام است که به بلندای تاریخ باید به عنوان یک نماد خواند. نام بخوانیم، در گذشته می‌ماند. نام بخوانیم، فاصله ما با او می‌شود ۱۴۳۸ سال. هر سال هم بیاید و برود، باز فاصه ما را طولانی‌تر می‌کند. نماد که بخوانیم، می‌شود اسوه. از دل اسطوره، صاحب احترام راه باز می‌کند به زندگی امروز؛ ساختار می‌دهد به ساخت زندگی ما که در تلاطم حوادث، چون کشتی به این سو و آن سو می‌رود؛ ما را به ساختی می‌رساند که با سوخت خویش تدبیر فرموده است.

اینکه بی بی (علیهاسلام) به مولا علی (علیه السلام) وصیت گونه می‌فرماید «سلام مرا تا قیامت به فرزندانم برسان»، عملا راه سلامت را به روی همه ما می‌گشاید؛ سلامتی که از تمسک به رفتار و توسل به شخصیت حضرت مادر شکل می‌گیرد.

این سلام را «علیک» باید گفت، با نهایت تکریم و تعظیم؛ آن هم در رفتاری که هر روز به مدل رفتاری ایشان نزدیک‌تر شود. قرابتی چنین است که نسبت فرزندی را معنا می‌بخشد. این گونه اگر «سید» نباشیم که نسبت خونی مادری مان را امضا کند، «سعید» خواهیم بود تا به نسبت «خوی و اخلاق» فرزندی مان، شناسنامه بگیرد. این گونه فرزندی را ما خود به تجربه زیست کرده‌ایم.

در دوران دفاع مقدس هشت ساله، این رابطه مادرفرزندی چنان برقرار بود که خود را در پناه او می‌دیدیم. هر عملیاتی که به رمز «یا زهرا (س)» آغاز می‌شد، به موفقیتی تمام، پرونده دشمن را می‌بست. در سخت‌ترین لحظه‌های عملیات، در انتهای خطی که می‌توانستیم رفت، باز این نام و یاد و توسل به مادر بود که آغازی دیگر را پیش رویمان می‌گشود. 

ما حتی شهدای گمناممان را هم با نام مادر تعریفی بخشیده‌ایم که خود یک روضه مدام است. روز شهادت حضرت فاطمه (س) به عنوان روز شهدای گمنام عنوان یافته است تا بگوییم راه همان است که بود. امسال هم ۳۵۰ شهید گمنام در پهنه ایران طلوع می‌کنند تا روضه مادر بخوانند. ما در تعریفی چنین و نسبتی چنان است که «شکست ناپذیر» می‌شویم. دشمنان ما چنان قدرتمند هستند که دیگران با شنیدن نامشان می‌شکنند و تسلیم می‌شوند، ما، اما در جنگی تمام عیار آنان را می‌شکنیم؛ جوری که به هیچ یک از اهداف خود نمی‌رسند. 

در این میان، مردان ما در معرکه و میدان‌اند و زنان ما در خیابان پرچم‌ها را به اهتزاز درمی آورند. بعثتی که رهبر شهید نویدش را داد، امروز در شکوه تربیت فاطمی دارد چراغ‌های بیشتری را روشن می‌کند. هر خیابان می‌شود یک «معبر عملیات» که جنود تاریکی را می‌تاراند. دشمن با جنگ ترکیبی آمده است. از آسمان آتش می‌بارد، در دریا و زمین راه می‌بندد، در اذهان تردید می‌رویاند. اما دقیقا همان جایی که می‌خواهد دست خود را به عنوان پیروز بالا ببرد، ما دست خود را فرازتر می‌بریم و ترکیب برنامه هایش را بر هم می‌زنیم. 

چیزی که آنان حساب نکرده بودند، نسبت ما با حضرت زهرا (س) بود. نمی‌دانستند ما غنی شده به تربیت فاطمی هستیم. ما را شهادتی است که، چون شکوفا می‌شود، انرژی‌ای آزاد می‌کند که از همه بمب‌های هسته‌ای دنیا ساخته نیست. ما فرزندان حضرت فاطمه (س) هستیم. مسیر ما تا قیامت همان «صراط مستقیم» اوست. 

به معنای دقیق کلمه؛ «صراط الذین انعمت علیهم». ما به بعثت برانگیخته و به شهادت نعمت یافته‌ایم. «مغضوب علیهم» و «ضالین» کسانی هستند که در برابر ما ایستاده‌اند. ما، اما آنان را خواهیم شکست در شکوه بعثتی که به نام نامی حضرت فاطمه زهرا (س) هر روز «ایران گیرتر» می‌شود.

عضو شوید: آخرین گزارش‌ها کشور را در این صفحه اینستاگرام دنبال کنید