شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی صد و نود و چهارم جزء دوم از دفتز اول

هست هشـــیاری ز یادِ ما مَضی ماضی و مستقبلت ، پردۀ خـــــــدا (2204/1) آتش اندر زن به هــر دو تا به کی پُر گِرِه باشی ازین هـــر دو چونی؟ (2205/1) تا گـــره با نَی بود ، همراز نیست همنشـــــــینِ آن لب و آواز نیست (2206/1) چون به طوفی ، خود به طوفی مُرتَدی چون به خانه آمدی ، هم با خودی (2207/1) فروزانفر نوشته : " طوفی به معنی گردش کننده در کوجه و بازار ، و مُرتَدی اسم فاعل از مصدر عربی اِرتِداد به معنی کسی که ردا پوشیده باشد مجازاً محتجب و مقیّد " (1) . مطالب برگزیده...