شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی صد و نود و هشتم جزء دوم از دفتز اول

چونکه قصّۀ حالِ پیر اینجا رسید پیر و حالش روی در پرده کشید (2219/1) پیــر دامن راز گفت و گو فشاند نیم گفتــــــــه در دهانِ ما بماند (2220/1) از پیِ این عیش و عشـرت ساختن صــــد هزاران جان بشاید باختن (2221/1) چونکه قصّه ی پیرِ چنگی به این مقطع رسید هم خود پیر چنگی و هم حالـــــش روی در پرده کشید ( حال پیر چنگی تا بدان جا گفته شد کــــــه با غرق شــدن در اوی او عین و اثری از وجود وی نمانــــــد در نتیجه از حال وی نه توان خبـــری را باز گفت و با رفتن جان