شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی دویست و بیست و هشتم جزء دوم از دفتز اول

حقیر و بی خصم دیدنِ دیده هایِ حسَ ، صالح و ناقۀ صالح - علیه السَلام - را چون خواهد که حق لشکری را هلاک کند در نظرایشان حقیر نماید خصمان را و اندک اگر چه غالب باشد آن خصم " وَ یُقَلّلُکُم فی اَعیُنِهِم لِیَقضِیَ اللهُ اَمراً! کانَ مَفعُولاً " ناقۀ صالح به صورت بُد شُتُر پی بریدنـدش ز جهل آن قومِ مُـــر (2513/1) از برای آب چون خصمش شدند نان کور و آب کور ایشـان بُدند (2514/1) ناقۀ الله آب خورد از جوی و میغ آبِ حق را داشتند از حق دریغ (2515/1) در تأئید بیان