شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی دویست و چهل و پنجم جزء دوم از دفتز اول

گفت کی بی آلتی ســــــودا کنم تا نه من بی آلتی پیـــدا کنم؟ (2701/1) پس گواهی بایـــــدم بر مفلـسی تا مرا رحمی کــند شـاهِ غنی (2702/1) نو گواهـــی غیرِ گفت و گو و رنگ وانــما تا رحم آرد شــاهِ شَنگ (2703/1) کین گواهی کـه ز گفت و رنگ بُد نزدِ آن قاضی القضاة آن جرح شـد (2704/1) صدق می خواهـــــد گواهِ حالِ او تا بتابــــــــــد نورِ او بی قالِ او (2705/1) " شَنگ " به معنای شیرین رفتار است ( ملاهادی سبزواری و بقیه شـــــارحان به تبع او "ظریف" معنی نموده اند