شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی دویست و چهل و دوم جزء دوم از دفتز اول

آدما آن اِلف از بویِ تو بـــــــــــود زانکه جسمت را زمین بٌُد تار و پود (2666/1) چسمِ خاکت را ازینجا بافتنـــــــد نورِ پاکت را درینجا یافتنــــــــــــــد (2667/1) این که جان ما ز روحت یافتست پیش پیش از خـــــاک آن می تافتست (2668/1) در زمین بودیم غــــــافل از زمین غافل از گنجی کـه در وی بُد دفین (2669/1) اِلف در ابیات 2665 و 2666 با کسره ی الف در نسخه ی معتبر قونیه ظبط شده امّا در دیگر نسخه ها با ضمه ی الف به صورت " اُلف " ذکر شده در حالی کـه نسخه ی مطالب برگزیده...