شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی دویست و چهل و یکم جزء دوم از دفتز اول

گفت اُدخُل فی عِـــبادی تَلتَقی جَــــــــــنّةًً مِن رُؤیَـــــتی یا مُتََّقی (2659/1) عرش با آن نورِ با پهنایِ خویش چون بدید آن را برفـــــت از جایِ خویش (2660/1) خود بزرگی عرش باشــد بس مدید لیک صورت کیست، چون معنی رسید؟ (2661/1) ملا هادی سبزواری بیت 2659 " را مقتبس از آیه ی 29 و 30 سوره ی والفجر نوشته"(1). در آیات 27 الی 30 سوره والفجر می فرماید : " ای نفس مطمئنه ( که ایمان و یقین بخداوند دارد ) باز گرد بسوی خدای خویش ، پاداش گرفته و کردار خود پسندیده مطالب برگزیده...