شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی دویست و نود و ششم جزء چهارم از دفتز اول

بر بلیس و دیو زان خــندیده ای که تو خود را نیک مردم دیده ای (3293/1) چون کُند جان باز گونه پوستین چند واویلی بــــــرآید ز اهلِ دین (3294/1) بر دکان هر زر نما خنـدان شدست زانکه سنگِ امتحان پنهان شــدست (3295/1) ملا هادی سبزواری " بازگونه " را یوم الدّین معنی نموده (1) . امّا کریم زمانی به درستی نوشته است که : " پوستین را واژگونه سازد (2) ، هرچنــد در یوم الدین جان خود را آشکار می نماید . مولانا می

مطالب برگزیده