شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی سیـــصـد و پنجم جزء چهارم از دفتز اول

در بیانِ آنکه حالِ خود و مستیِ خود پنهان باید داشت از جاهلان بشــــــنو الفاظِ حکیمِ پرده یی سَر همانجا نِه که باده خورده ای (3430/1) چونکه از میخانه مستی ضال شـد تَســـــــــخَر و بازیچۀ اطفال شد (3431/1) می فتد او سو به سو بر هر رهی در گِل و می خنددش هـر ابلهی (3432/1) او چنین و کودکان انــــدر پِیَش بی خبـر از مستی و ذوقِ میَش (3433/1) نیکلسون مراد از حکیم پرده یی را " خردمند عارف " نوشته ، و انقروی حکیم پرده یی را سنائی مؤکداً ذکر نموده و نوشته :" چون