شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی سیـــصـد و هفده جزء چهارم از دفتز اول

بقیّۀ قصّۀ زید در جدابِ رسول - صلّی الله علیه و سلّم این سخن پایان ندارد، خیـــز زید بر بُراقِ ناطقه بر بند قیـــــــــد (3612/1) ناطقه چون فاضح آمــــد عیب را می دراند پـــــرده هایِ غیب را (3613/1) غیب مطلوبِ حق آمـــد چند گاه این دهل زن را بران،بربنــــد راه (3614/1) تک مران،درکش عِنان،مستور بِه هر کس از پندارِ خود مسرور بِه (3615/1) پیامبر می گوید : زید گفتن این اسـرار پایانی ندارد برخیــــــــــز و بر عنان زبانت لگام زن و خاموش شو که بیان چون عیب را مطالب برگزیده...