شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی سیـــصـد و بیست و ششــم جزء چهارم از دفتز اول

تا هم ایشان از خسیسی خاستند گندنا و تَرّه و خس خواســـــــتند (3742/1) امّتِ احمد کــــــــه هستید از کرام تا قیامت هست باقی آن طعــــام (3743/1) چون اَبِیتُ عِندَ رَبّی فاش شــــــــد یُطعِمُ و یَسقی کنایت ز آش شد (3744/1) برخی از پخته خواران کرم ازبی ادبی و دنائت معترض شده و خواستار گندنا و تره و کاهو شدند . امّ بر شما امت احمد که بزرگوار هستید آن طعام آسمانی تا قیامت باقی هست. چون که نزد پروردگارم طعام می خورم ( فرمایش پیامبر) فاش گــردید، خوردن و