مشکل میتوان باور کرد، فردی مانند «قیس ابن منصف سعیّد» که برای پرداخت هزینه ثبت نام در انتخابات ریاست جمهوری کشورش پول قرض گرفته بود، حالا از جعبه پاندورای شوربختیهای یک ملت؛ از صندوق انتخابات بیرون
رئیسجمهوری که قلب تونسیها را تسخیر کرد مشکل میتوان باور کرد، فردی مانند «قیس ابن منصف سعیّد» که برای پرداخت هزینه ثبت نام در انتخابات ریاست جمهوری کشورش پول قرض گرفته بود، حالا از جعبه پاندورای شوربختیهای یک ملت؛ از صندوق انتخابات بیرون آمده، گرد و خاک را از لباسهایش بتکاند و پرچم امید را در میان مردم بالا ببرد. به گزارش واشنگتن پست، در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری تونس، قیس سعید مقابل نبیل القروی بازرگان میلیاردر تونسی و مالک شبکه تلویزیونی جنجالی «نسمه» ایستاد و پیروز شد؛ استاد دانشگاهی که چندان معروف نبود، کمپین انتخاباتی به معنای واقعی آن نداشت و حتی برای ثبت نامش در فهرست نامزدهای انتخابات، پول قرض گرفت. سعیّد با هیچ حزب سیاسی مرتبط نیست، بیلبورد و پوستری بر دیوارها نزد و فقط به دیدار با مردم در خانه هایشان اکتفا کرد. به او به علت سبک سخن گفتنش ربات هم می گویند. فصیح و شمرده و مرتب سخن میگوید. او به سخنوری عربی و تسلط در سخنرانیهایش شناخته می شود؛ سخنرانیهایی که بعد از انقلاب سال ۲۰۱۱ تونس درباره ایرادهای تدوین قانون اساسی جدید آن کشور متمایز شد. با این ویژگیها، قیس سعید چیزهایی را فهمید و بر زبان آورد که حتی مدعیان اسلام گرای جنبش النهضه از قبیل عبدالفتاح مورو یا لائیکهای لیبرال ثروتمندی مانند نبیل القروی یا حتی چپ گراهای کم ادعایی مانند منصف المرزوقی نفهمیدند و نگفتند. سعیّد در گفت و گو با شبکه «حنبعل» گفت که سرمایهگذارانی به او در جریان رقابت انتخاباتی پیشنهاد پول دادند اما او نه تنها این پیشنهاد را نپذیرفت بلکه از پذیرش بودجه دولتی هم خودداری کرد زیرا آن را دارایی عموم مردم میداند. برآوردهای موسسه نظرسنجی «سیگما» نشان می دهد که ۹۰ درصد رای دهندگان ۱۸ تا ۲۵ ساله و ۴۹ درصد افراد بالای ۶۰ سال، به سعیّد رای دادهاند. عبارت محوری رئیس جمهوری جدید تونس بلافاصله بعد از قطعیت پیروزی او در انتخابات این بود: «وقت آن است که اعتماد مردم به حاکمان را دوباره زنده کنیم». این حرف قیس سعیّد ۶۱ ساله اما قطعا پشتوانههایی در شخصیت او دارد. بسیاری از طرفدارانش به ویژه در میان دانشجویان او را در فرآیند رقابت، شناختند. تعدادی از دانشجویان عضو کمپین او به رسانهها گفتند که از سعید ، حجب و تواضع و دوری از خودخواهی را آموخته اند. یکی از آنها به فرانس ۲۴ گفت: بسیار از استاد یاد می گیریم؛ هر روز بیشتر از قبل. او در سخنرانی بعد از پیروزی نیز تلاش کرد اعتماد از دست رفته حاکمان و مردم را با این عبارتها بازسازی کند: قول می دهم رئیس جمهوری همه تونسی ها باشم چه آنهایی که به من رای دادند و چه آنهایی که رای ندادند و از همه تشکر می کنم. او با تاکید بر تمسک به قانون گفت: ابتدا قانون باید درباره خودم اجرا شود و هیچ کس از آن مستثنی نیست. قیس سعید بر این باور است که «سرشت انقلاب تونس در بازگرداندن حکومت به مردم است.» شفافیت در مواضع سعید تا اینجا با دو موضوع اساسی تمسک به قانون و استقلال فراحزبی او در هم تنیده است. رئیس جمهوری تونس این شفافیت را با دو بال پرواز ترسیم کرده است؛ قانون مداری که راه را بر پنهان کاری و زد و بندهای غیرقانونی می بندد و استقلال حزبی که در این سخن او تجسم می یابد: مستقل زندگی کردم و مستقل خواهم مرد و اگر حزبی باشد که به آن وابسته شوم آن حزب ملت تمام مردم تونس است. رئیس جمهوری حقوقدان تونسی افزود: کمپین سنتی انتخاباتی به راه نینداختم بلکه کمپین من توضیحی و توجیهی بود. از رای دهندگان می خواهم به وجدان های خود رجوع کنند و در کمال آزادی رای بدهند... با جوانانی در سرتاسر کشور صحبت کردم و به آنان گوش دادم و باور دارم که مردم می دانند که چه می خواهند. می دانم که نباید برنامههای سنتی رقبای خود را دنبال کنم. قیس درباره سیاست خارجی خود هم خطوطی را ترسیم کرد که اولویت آن تاکید شفاف بر حقوق ملت فلسطین و نفی سازش با رژیم صهیونیستی و نیز روابط با دو بال تونس در مغرب عربی یعنی الجزایر و لیبی است. او توضیح داد: مشکل اعراب با یهودیان نیست. عادیسازی روابط با اسرائیل خیانتی بزرگ است. اعراب در وضعیت جنگی با یک رژیم اشغالگر و غاصب به سر میبرند... به دارندگان گذرنامه اسرائیلی اجازه ورود به خاک تونس را نخواهم داد. به گزارش ایرنا در ادامه مطلب واشنگتن پست آمده است: درست است که قیس سعیّد به عنوان یک حقوقدان از ابتدا موضع خود را درباره مسئله ای مانند حق ارث زن و مرد مشخص و تصریح کرده است که مخالف تساوی میراث بین زن و مرد است اما معنایش این نیست که به نقش تعیین کننده زنان در اجتماع و سیاست آگاه نباشد. شاید یکی از دلایل پیروزی او در انتخابات جملاتی بود که توجه بسیاری از زنان تونسی را به خود جلب کرد. سعیّد به صراحت گفت که همسرش بانوی اول تونس نخواهد بود و «همه زنان تونسی بانوی اول هستند».