شاید این توصیه بسیار ابتدایی به نظر برسد. اما توصیهی مهمی است.
بسیاری از ایمیلها را میشود ارسال نکرد؛ یا لااقل میتوان آنها را دیرتر ارسال کرد.
اگر یک دوست یا همکار یا شریک تجاری را در چند ساعت یا چند روز آتی میبینید و میدانید او گفتگوی شفاهی را به تبادل ایمیل ترجیح میدهد، ممکن است بتوانید گفتگو را به دیدار حضوری موکول کنید.
اگر از ارسال ایمیل قبلی، هنوز زمان زیادی نگذشته و شما هم در فشار زمانی نیستید، شاید بهتر باشد کمی بیشتر صبر کنید و بعد، ایمیل پیگیری را ارسال کنید.
اگر ایمیلی دریافت کردهاید و محتوای آن برایتان جالب بوده، شاید آن ایمیل برای دوستتان جالب نباشد و مناسب نباشد ایمیل را برای او فوروارد کنید.
بخشی از ایمیلهایی که ما ارسال میکنیم، مصداق رفتارهای تکانشی هستند. یعنی آنها را ارسال میکنیم و بعد میبینیم اصلاً نیازی به ارسال آنها نبوده یا دستکم میشد آنها را دیرتر ارسال کرد.
همیشه قبل از کلیک کردن روی دکمهی ارسال (Send)، یک لحظه صبر کنید و از خود بپرسید: «آیا مطمئنم که میخواهم این ایمیل را در این لحظه برای طرف مقابل ارسال کنم؟»