شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی دویست و بیست و ششم جزء دوم از دفتز اول

سببِ حرمانِ اشقیا از دو جهان که خَسِرَ اَلدُّنیا و اَلاَخِرَة چون حکیمک اعتقادی کــرده است؟ کاسمان بیضه،زمین چون زرده است (2486/1) گفت سایل چون بماند این خاکــدان در میانِ این محیطِ آســـــــــــمان (2487/1) همچو قِندیلی معّلق در هــــــوا نه به اســـفل می رود نه بر عُلا؟ (2488/1) آن حکیمش گفت کز جذبِ ســــــما از جهاتِ شش بماند انــــــدر هوا (2489/1) چون ز مِقناطیس قُبّۀ ریختـــــــه در میان مانـد آهنی آویختــــــــــه (2490/1) آن دگر گفت آسمانِ با