شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی دویست و پنجاه و چهارم جزء سوم از دفتز اول

پیش آمدنِ نقیبان و دربانانِ خلیفه از بهرِ اکرام اعرابی و پذیرفتن هدیۀ او را آن عـــــــــــرابی از بیابانِ بعید بر درِ دارالخلافه چون رســـــید (2777/1) پس نقیبان پیشِ اعرابی شدند بس گلابِ لطف بر جَیبش زدند (2778/1) حاجتِ او فهمشان شــد بی مقال کارِ ایشان بُد عطا پیش از ســئوال (2779/1) پس بدو گفتنــــد یا وَجهَ العَرَب از کجائی ، چونی از راه و تعب (2780/1) نقیب به معنای سرپرست و مهتر قوم و در این

مطالب برگزیده