شرح عرفانی مثنوی مولوی . برگه ی دویست و شــصت و چهارم جزء سوم از دفتز اول

کفِ کژ کز بهرِ صدقی خاستست اصلِ صاف آن تیره را آراستست (2887/1) آن کَفَش را صـافی و محقوق دان همچو دشنامِ لبِ معشوق دان (2888/1) گشـــــــته آن دشنامِ نامطلوبِ او خوش ز بهـــرِ عارضِ محبوبِ او (2889/1) گـــــــــر بگوید کژ ، نماید راستی ای کژی کـه راست را آراستی (2890/1) کریم زمانی نوشته : " اگـــــــــــر کف های دریا ظاهراً کج بنظر می رسد ، نباید این امر را فراموش کرد که زیر بنا و گوهر و اصل این کف های کج ،آب ص÷اف و زلال دریاست " (1) . مطالب برگزیده...